ชุมชนนักเขียน/นักอ่าน | แผงหนังสือ
  EmotionWay.com » ชุมชนนักเขียน/นักอ่าน » อ่านต้นฉบับ
อ่านต้นฉบับ


โดย
เขียนเมื่อ ไม่พบข้อมูล
ประเภท
เพื่อน เพิ่มเป็นเพื่อน
ดู
คอมเมนต์ : ไม่พบข้อมูล

ตอน เธอกับเขาคนนั้น เเล้วฉันเป็นใคร ??
ขณะที่ปั่นจักรยาน ไปบนฟุตบาตยามเช้าที่รถเริ่มจะมีมากขึ้น อากาศของเช้าอีกวันมันชั่งรู้สึก

สบายแม้จะแชะอยู่ สายลมเย็นยามเช้า แสงแดดเริ่มส่องให้รู้สึกอบอุ่นขึ้น

แล้วฟางจะไปสอนท่าหลีดน้องไหวหรอ

ฟางได้ยิ้มๆ ได้สิ ฟางน่ะ

โห้วเจ้าแม่สปีริต

ย่ะๆๆ ซันมารับเค้าด้วยน่ะ

รับ !! มารับ

งงอะไรซัน

แล้วจะอยู่ป่าวละ อย่าเหมือนเมื่อวานน่ะ

ดูขาเค้าก่อนสิ จะไปไหนได้ เค้าจะรอตัวน่ะ 

เวลาบ่ายโมงกว่าๆ มาสายไม่ได้รับเพียบเลย ? MR.PRAKORN ?MIN MY LOVE
? KAOFANG สายที่จะกดไปสายแรกก็เป็นฟาง รู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้

Hi ฟางเป็นอะไรรึป่าว เห็นสายที่ไม่ได้รับ

ดีดีเราเจน่ะ เพือนฟางอะ ตอนนี้ฟางอยู่โรงพยาบาลน่ะ

ฟางเป็นอะไรหรอ เจ??

คือว่าที่จิงฟางมันก็ไม่ให้บอกหรอกน่ะ ขาของฟางไม่น่าจะแค่แพลงแล้วละ เพราะฟางปวดขา

มากกินยาก็ไม่ดีขึ้นเลย เลยตอนนี้เอ็กเซอเรย์อยู่

โอเคเดียวซันจะไปตอนนี้นะ ขอบใจน่ะเจ

ซัน เสียงเรียกเบาของหญิงสาวที่นั้งบนรถเข็น เรียกคนที่อยู่ตรงหน้า

เป็นไงบ้างฟาง หมอว่าไง

เราคงต้องเข้าเฝือกแล้วอะเดี้ยงแล้ว เราไม่อยากเป็นภาระเลยน่ะ

ซันย่อตัวนั้งลงตรงหน้า รถเข็นของฟาง คนที่ทำเธอให้เป็นแบบนี้คือเราฟาง เราจะดูแลเธอเองน่ะรู้ไหม

อ่อยยย อะไรกันคู่นี้ หุหุหุ เสียงเพื่อนๆข้างหลังแซวมา ซันไปทำอะไรฟางอะถึงเดี้ยงขนาดนี้

หน้าตาของคณะเราเลยน่ะค่ะ

ฟางพูดขึ้นเวอร์ไปน่ะ เจ

เจพูด จริงจริงน่ะ หรือเเกจะเถียง

เสียงผู้ชายก็ดังขึ้น ข้าวฟาง ทุกคนหันมองตามเสียง คนที่เรียกคือผู้ชายที่อยู่กับฟางวันนั้นเอง

ทั้งเจ และ ฟางต่างมองหน้ากัน

เป็นอะไรมากไหม ครับพี่ได้ยินมาจากเพื่อนๆของฟางน่ะ พี่เป็นห่วงฟางน่ะ

จะมาทำไม รึว่าไปผุดไปเกิดนานแล้ว เสียงของเพื่อนรักของฟางออกอาการแทนฟาง

เจ เราฝากดูแลฟางน่ะ เราต้องไปรับน้องแล้วละพี่ให้มาแค่สองชั่วโมง เราไปละ

เดียวสิซัน เจเรียก ซันยังก้มหน้าเดินออกไป

ฟางคุยกับพี่นะ ห่างๆจากกลุ่มเพื่อนๆ แต่สายตาก็มองหาซัน รู้สึกเศร้านิดซันไปโดยที่ไม่

มาบอกเลย ไหนว่าจะดูแลกัน

เรือนไม้หลังใหญ่ยังตั้งตะหง่านในหมู่แมกไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ดูก็รู้ว่าต้นไม้มันปลูกมานาน

เพียงใด เรือนหลังใหญ่ก็มีอายุมากไม่แพ้กันเลย

ซันนั้งเงียบๆหันหน้าไปที่ระเบียงมองทอดสายตาออกไปไกลๆ ตึกไม้หลังใหญ่สองชั้นสามารถ

มองออกไปได้ไกลๆ ในเมืองใหญ่ตึกรามบ้านช่อง รถยนต์พ้นควันวิ่งสวนกันไปมา

ซันนี ซันนี เสียงเล็กๆร้องเรียก ดังมาจากข้างล่าง ทำให้ซันตื่นจากผวังในความคิดที่ปล่อย

ล่องลอยออกไปไกลเกินกว่าสายตาจะมองเห็น

ข้าวฟาง: ซันไหนว่าจะมารับเราไง เรารอเธออยู่หน้าคณะจนเย็นแล้วนะ มือถือเอาไปไหวไหน

ทำไมไม่รับสายเรา ลืมคำที่ตัวเองพูดแล้วใช่ไหม

ซัน :ฟางฟังเราก่อนสิ เรารู้ไงรึว่าพี่นะ จะมาส่งเธอ

ฟาง:อ่อ เรื่องนี้เองหรอ เราให้เจมาส่ง หลังจากซันออกไป พี่นะก็กลับไปเหมือนกัน

พี่นะเค้ามีคู่หมั่นอยู่แล้วน่ะ

ซัน : อืม เราขอโทษ

ฟางก็ค่อยๆใช้ไม้พยุงตัวเอง ออกไปเดินเล่นข้างนอกเงียบๆคนเดียว

ซันก็กลับขึ้นไปอยู่บนห้องตัวเอง อยู่เงียบๆเวลาก็ล่วงจนมืดค่ำ ไฟที่ห้องซันก็ยังไม่เปิด

ภายในห้องเงียบๆก็มีคนบิดลูกบิด เดินเข้าห้องมืดช้าๆๆ นั้นคือร่างเล็กๆกับขาที่กระเผลก

ซันอยู่ได้ยังไงมืดขนาดนี้ ไฟเปิดสว่างเห็นร่างบางๆนอนอยู่บนเตียงกว้าง ห้องถูกจัดแบบเรียบ

ร้อย บนโต๊ะเต็มไปด้วยภาพด้วยลายเส้นเดินสอ สถานที่ต่างๆ ผู้ใบหน้าคน เบื้องซ้ายก็เป็น

กีต้าคู่ใจของเจ้าของห้องร่างบางค่อยเอาตัวลงบนเตียงแบบเบาๆเพือไม่ให้ คนที่นอนอยู่รู้ตัว

แล้วตื่น คนร่างเพรียวก็หน้ามาอีกข้างที่มีหญิงร่างเล็กนอนอยู่และเอามือมากายตัวของฟาง

ฟางแอบยิ้มและหัวเราะเบา ก่อนจะหยิบมือถือสมาทร์โฟนยอดฮิตขึ้นมาแอบถ่ายที่คนกำลัง

หลับปุ้ย ซันนีนอนน้ำลายไหลด้วย ฮ่าๆๆๆๆเสร็จโก๋
 
หากพบต้นฉบับใดมีเนื้อหาไม่เหมาะสม เข้าข่ายผิดข้อตกลงการใช้งานเว็บ โปรดแจ้ง webmaster@emotionway.com ได้ทันที
เว็บ EmotionWay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการการลบเรื่อง หรือข้อความตามความเหมาะสม

ต้นฉบับในเว็บไซต์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้แต่งต้นฉบับที่นำมาลง
copyright © EmotionWay.com All rights reserved.