ชุมชนนักเขียน/นักอ่าน | แผงหนังสือ
  EmotionWay.com » ชุมชนนักเขียน/นักอ่าน » อ่านต้นฉบับ
อ่านต้นฉบับ


โดย
เขียนเมื่อ ไม่พบข้อมูล
ประเภท
เพื่อน เพิ่มเป็นเพื่อน
ดู
คอมเมนต์ : ไม่พบข้อมูล

ตอน Date.10 พังลงไป...
     ลมเย็นจากทะเลกลางดึกพัดผ่านร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโคนต้นมะพร้าว เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังอยู่เรื่อยๆท่ามกลางความเงียบ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นมองดาวบนท้องฟ้า พร้อมกับดวงตาคู่สวยที่ปิดลงอย่างช้าๆ หยาดน้ำสีใสไหลออกมาอาบลงบนแก้ม เรนนี่เช็ดคราบน้ำตาออกลวกๆแล้วยิ้มเยาะให้ความอ่อนแอของตัวเอง มือเรียวกดปิดเครื่องโทรศัพท์แล้วโยนมันไปบนหาดทราย ให้น้ำทะเลพามันไปให้พ้น เธอไม่อยากเห็นมันอีก
     “อ้าวเฮ่ย เขวี้ยงทิ้งทำไม”
     น้ำขิงวิ่งมาหยิบของใช้ที่ไม่ถูกกับน้ำขึ้นจากทะเล โชคดีที่เธอเข้ามาเห็นก่อนที่มันจะโดนคลื่นซัดหายไป เธอมองเจ้าของโทรศัพท์ด้วยความแปลกใจ ทำไมถึงต้องทำลายข้าวของแบบนี้กัน
     “...” ไร้ซึ่งคำตอบใด เรนนี่ทำเพียงยิ้มจนตาหยี่ให้เท่านั้น ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้ำขิงเกือบจะเชื่อเธอแล้วหากไม่มีแสงของดวงจันทร์สะท้อนกับหยดน้ำบนดวงหน้าหวานเสียก่อน เพื่อนสาวที่พูดอะไรไม่ออกจึงเดินมาลูบหัวเพื่อปลอบโยน
     “ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย ไอนี่ฉันจะเก็บให้แกก่อนแล้วกัน ไม่มีประโยชน์ถ้าจะมาทำลายข้าวของเล่นเพราะเรื่องแบบนี้ แกโอเคเมื่อไหร่ก็มาทวงเอานะ”
     “อื้อ...” ร่างเล็กครางตอบพลางพยักหน้าหงึกๆ “แล้วนี่แกรู้ได้ยังไง ว่าฉันอยู่นี่”
     “เห็นหายไปนาน ฉันเลยมาตามหาเนี๊ย” น้ำขิงตอบ ตาคมฉายแววขุ่นเคืองเล็กๆ เธอไม่ชอบเวลาเรนนี่ร้องไห้เท่าไหร่ “ยุ่งไม่กัดบ้างหรือไง”
     “ทาโลชั่นกันยุงแล้ว แกกลับไปนอนเหอะ อยากอยู่คนเดียวนั่งทบทวนอะไรนิดหน่อย”
     “อ้าว ไล่กันซะงั้น” ร่างบางที่เริ่มอวบนิดๆบ่นแต่ก็ยอมถอยห่างออกไปและเดินกลับที่พัก แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะสั่งเรนนี่ไว้ก่อนว่า “ห้ามลงไปในทะเลนะ ถ้าตอนเช้าฉันไม่เห็นแกที่ห้องละโดนแน่”

     มาถึงตรงนี้คุณอาจจะยังไม่เข้าใจนะว่าฉันเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ทำไมร้องไห้อีกแล้ว(ฉันนี่มันอ่อนแอจริงๆ) หลายครั้งที่ฉันต้องเจ็บปวดเพราะซิน และนี่ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เธอสร้างแผลใจให้กับฉัน
     ในเวลาที่ฉันควรมีความสุขกับการเที่ยวเล่นพร้อมๆกับเพื่อนแบบนี้ ฉันปลีกตัวไปโทรหาซินเพื่อทวงคำที่ร่างสูงเคยบอกไว้ว่าหากเธอเรียนจบแล้ว เธอจะยอมคบหากันเปิดเผยและเปลี่ยนสถานะของเราทั้งสองคนเสียที ‘ไว้ซินเรียนจบก่อนนะ’ คำพูดในวันนั้นทำให้ฉันทนรอ ปฏิเสธทุกคนที่ผ่านเข้ามา พยายามเป็นคนที่ดีพอเพื่อซิน ลดพฤติกรรมแย่ๆไปหลายอย่าง แม้ต้องฝืนตัวทำในสิ่งที่ไม่ชอบ แต่สิ่งที่ฉันได้ตอบแทนจากความพยายามพวกนั้นมันกลับไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย
     ก่อนที่จะตัดสินใจโทรไปหาซิน น้ำขิงพูด ‘ได้ยินมาว่าซินมันคบกับเพื่อนของพี่พัดอยู่ แกยังคุยกับมันอยู่เหรอ’ ไม่รู้ว่าเพราะลืมตัวหรือตั้งใจจะเตือนแต่มันก็ทำฉันระแคะระคายเคืองขึ้นมานิดๆ วินาทีแรกฉันเลือกที่จะไม่เชื่อ แต่เพราะขิงเป็นเพื่อนที่ฉันไว้ใจที่สุด ฉันจึงลองถามซินดู ‘ตกลงแล้วมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือเปล่า’ แต่เธอก็ตอบว่า ‘ไม่มี’ ในขณะที่ฉันได้ยินมาคนละแบบ ประจวบกับพักหลังมาซินทำตัวแปลก เธอชอบปรึกษาฉันเรื่องการกระทำหรือคำพูดที่พลาดพลั้งของเธอ ซึ่งโดยปกติแล้วหากซินจะถามอะไรแบบนั้นมันมักอยู่ในช่วงที่เธอคบหาอยู่กับใครสักคน ในตอนที่ฉันกำลังสับสน ฉันทวงถามเรื่องที่ซินเคยบอก และคำตอบท่ได้มามันทำให้ฉันรู้สึกแย่ไปกว่าเก่า ‘บางที เราเป็นเพื่อนกันไปก่อนดีกว่าเนอะ’ เธอกลับคำพูด บางทีเธออาจมีคนอื่นนอกจากฉัน แต่เพราะสถานะที่เธอมอบให้ ไม่ว่าจะหึงแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้ เราไม่ใช่เจ้าของเขา...นั่นแหละที่ทำให้ฉันร้องไห้อีกครั้ง กับเรื่องเดิมๆ ฉันเหนื่อยและท้อเหลือเกิน
     “ฉันควรจะทำยังไงต่อไปดี เปลี่ยนเส้นทางหรือเดินต่อไป จะยังไงก็เจ็บอยู่ดี”
     ถึงเอ่ยปากถามลอยๆออกไปแบบนั้นทะเลก็ตอบคำถามมนุษย์ไม่ได้อยู่ดี คลื่นที่ซัดเข้ามาดูจะรุนแรงขึ้น ฉันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าก็พบว่าฝนกำลังจะตก ทั้งๆที่นั่งอยู่เฉยๆกลับรู้สึกเหนื่อยขึ้นมา ฉันควรจะพอได้แล้วกับเรื่องของเรา แต่ก็ตัดใจจากไปไม่ได้เสียที ทุกๆครั้งที่ฉันต้องการจะไป ทุกครั้งที่ฉันตัดสินใจว่าจะหยุด ซินมักจะทำให้ฉันต้องวนกลับไปทำเหมือนเดิมคือเผลอตัวรักเธอ มันไม่แฟร์เลย

…………………………………………………………………………………………………………………………………………
มันสั้นนะ ขอโทษแรงมาก พยายามให้ยาวแล้วแต่ไม่รู้จะพร่ามอะไรลงไปดี เอาเป็นว่าแย่อะช่วงนี้ไม่ไหว
 
หากพบต้นฉบับใดมีเนื้อหาไม่เหมาะสม เข้าข่ายผิดข้อตกลงการใช้งานเว็บ โปรดแจ้ง webmaster@emotionway.com ได้ทันที
เว็บ EmotionWay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการการลบเรื่อง หรือข้อความตามความเหมาะสม

ต้นฉบับในเว็บไซต์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้แต่งต้นฉบับที่นำมาลง
copyright © EmotionWay.com All rights reserved.